تداخلات دارویی کشنده

تداخلات دارویی کشنده

نسخه ۱.۰
۱۰
نصب فعال
دارو و درمان
دسته
۳
مگابایت
حجم

 تداخل دیگوکسین و وراپامیل
‎مصرف هم زمان دیگوکسین و وراپامیل منجربه افزایش ۶۰- ۷۵درصدی غلطت دیگوکسین در خون می شود. از آن جا که دیگوکسین دارویی با پنجره درمانی کوچک است و خطر مسمومیت با آن بالا می باشد، این افزایش غلطت خونی دیگوکسین ، منجربه کاهش کلیرانس دیگوکسین ( حدود ۴۲-۴۳% ) و افزایش کار عضلات قلبی می شود.
‎مدیریت تداخل دیگوکسین و وراپامیل
- پیگیری وضیعت ضربان قلب و نوار قلب بیمار جهت تشخیص مسمومیت با دیگوکسین 
- اندازه گیری سطح خونی دیگوکسین و کنترل آن در حد کمتر از  2ng/ml
- پیگیری علائم مسمومیت با دیگوکسین (درد شکمی، کاهش اشتهای شدید، کاهش عملکرد مغزی و هشیاری در افراد مسن، تاری دید، برادی کاردی، گیجی، توهم، افسردگی، خواب آلودگی و خستگی شدید، مشکلات بینایی، تهوع، کابوس، حساسیت به نور، بی قراری، استفراغ، ضعف و... )
- پیگیری سطح کلسیم ، منیزیم و پتاسیم خون
‎ارزیابی پیش از تجویز
- در صورتی که بیمار نیاز به تجویز هر دو دارو دارد، باید یکی از آنها که مزیت های بیشتری برای بیمار دارد را انتخاب نموده و برای داروی دیگر جایگزین مناسبی تجویز گردد. برای انتخاب یکی از آن ها که فواید بیشتری برای بیمار دارد، باید به وضیعت بیمار توجه شود . بطور مثال، در صورتی که بیمار مبتلا به CHF می باشد، وراپامیل و دیگوکسین هیچ یک مزیت بیشتری در کاهش میزان مرگ و میر نسبت به یکدیگر ندارند اما دیگوکسین با علامت درمانی این بیماری می تواند منفعت بیشتری داشته باشد .
‎با این که درمان با دیگوکسین در افراد با کمبود پتاسیم، کمبود منیزیم یا تیروئید کم کار که مستعد بروز عوارض ناخواسته دیگوکسین می باشند، باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.

logo-enamad logo-samandehi