ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺱ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺍﺳﺖ. ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﻣﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺎﻳﯽ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺗﺼﻮﻳﺮﯼ ﮐﻠﯽ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺍﮐﺜﺮ ﻣﺎ، ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎﯼ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢ.

ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ٬ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺳﺖ. ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻧﺰﺩﻳﮏ ﺍﺳﺖ.

ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺜﻞ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﺏ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺧﺐ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺁﺏ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻳﻢ٬ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺷﻨﺎ ﻧﮑﻨﻴﻢ؟

ﺷﺎﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻥ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻧﺒﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﭘﯽ ﺑﺒﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺟﺎﯼ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﺪ ﻻﺑﻪ ﻻﯼ ﭘﺮﺳﺶ ﻫﺎﻳﯽ ﺳﺮﺩﺭﮔﻢ ﺷﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺷﺎﻳﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ ﺩﻫﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﻨﻴﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻗﺒﻼ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﺪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻴﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺭ ﺍﺳﺖ٬ ﭘﺲ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﺨﻮﺍﻧﻴﺪ.

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﮏ ﺗﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﺪ. ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﮏ ﺗﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻥ ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﺪ. ﻫﺪﻑ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﻴﺮﻭﺯ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﻳﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ.

ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﻧﺪﻳﺶ ﺗﺮ، ﺩﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ ﺧﻼﻕ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﻮﺩ.