دامه بازی‌ای است که خیلی‌هایمان اولین بار روی یک تختهٔ چوبی کهنه یاد گرفتیم، یا با خط‌کشیدن روی کاغذ و درِ نوشابه به‌جای مهره. همان بازی است، فقط این‌بار توی گوشی‌ات.

اگر تا حالا بازی نکرده‌ای، بدان که دامه چکرز نیست. اینجا هیچ مهره‌ای اریب حرکت نمی‌کند. جلو، چپ، راست — همین. و اگر جایی برای خوردن باشد، حق نداری نخوری؛ حتی باید همان مسیری را برداری که بیشترین مهره را می‌خورد. همین یک قانون است که بازی را این‌قدر بی‌رحم می‌کند: طرف مقابل یک حرکت می‌چیند و تو مجبوری با پای خودت بروی توی تله.

نکتهٔ ظریفی هم هست که تازه‌کارها دیر می‌فهمند؛ مهره‌ای که می‌خوری همان لحظه از تخته برداشته می‌شود، نه آخر نوبت. یعنی خانه‌ای که خالی می‌شود، وسط همان حرکت دوباره قابل عبور است و یک زنجیره می‌تواند از یک خانه دوبار رد شود. زنجیره‌های پنج‌تایی از همین‌جا درمی‌آیند.

می‌توانی گوشی را بگذاری وسط و با دوستت دو نفره بازی کنی، یا مقابل کامپیوتر بنشینی. چهار سطح دارد و «قهرمان»‌اش واقعاً اذیت می‌کند. اگر هم کسی دورت نیست، آنلاین بازی کن: یا حریف تصادفی پیدا کن، یا اتاق بساز و کدش را برای رفیقت بفرست تا بیاید.

برای کسی که تازه شروع کرده، چهار درس کوتاه گذاشته‌ایم که روی تختهٔ واقعی همان چهار چیزی را نشان می‌دهد که همه اولش اشتباه می‌کنند.

تختهٔ بازی را هم می‌توانی به سلیقهٔ خودت دربیاوری؛ از شطرنجی سادهٔ همیشگی تا گردو و مرمر و گلیم، یازده طرح مختلف با چهار سبک مهره.

و چون قانون دامه از منطقه‌ای به منطقهٔ دیگر فرق می‌کند، مواردی که معمولاً محل اختلاف است — اجبار به خوردن بیشینه، ترفیع در میانهٔ زنجیره، و اینکه دامه مقابل مهرهٔ تنها مساوی حساب شود یا نه — از تنظیمات قابل تغییر است. با هر قانونی که در خانوادهٔ خودت رایج است بازی کن.

باقی چیزها همان‌هایی است که انتظار داری: بازی نیمه‌تمامت ذخیره می‌شود، می‌توانی حرکت اشتباهت را برگردانی، آمار بردهایت و بلندترین زنجیره‌ای که تا حالا زده‌ای را نگه می‌دارد، و صدا و موسیقی و لرزش هرکدام جداگانه خاموش می‌شوند.

به کردی سۆرانی، فارسی، ترکی و انگلیسی.

بدون تبلیغات، بدون خرید درون‌برنامه‌ای. جز بازی آنلاین، بقیهٔ بازی کاملاً آفلاین است و تنها دسترسی‌ای که برنامه می‌خواهد اینترنت است، آن هم فقط برای همان بخش آنلاین.