نهج‌البلاغه‌ای
برای امروز
نهج‌البلاغه، شاهکارِ بی‌بدیلِ
فصاحت و بلاغت، و تپنده‌ترین قلبِ تپنده‌ی معارفِ اسلامی پس از قرآن است. اما سال‌هاست
که بسیاری از مخاطبانِ فارسی‌زبان، به دلیلِ استفاده‌ی مترجمان از نثرهای ثقیل،
کهنه و به‌شدت تحت‌اللفظی، نتوانسته‌اند ارتباطِ عمیق و روانی با کلامِ
امیرالمؤمنین (ع) برقرار کنند. ترجمه‌های موجود غالباً کلمه‌به‌کلمه هستند؛
رویکردی که اگرچه امانت‌دارِ کلماتِ عربی است، اما متأسفانه روحِ پیام، لحنِ
گوینده و ضرب‌آهنگِ کلام را در زبان مقصد می‌کُشد.

ترجمه‌ی حاضر، با این
دغدغه شکل گرفته است که کلامِ امیرالمؤمنین (ع) را از حصارِ تکلف‌های ادبی و خشکیِ
ترجمه‌های کلمه‌به‌کلمه خارج کند، و آن را با زبانی امروزی، همه‌فهم، و بسیار
روان به دستِ
مخاطب برساند.

مزیت‌های اصلیِ این
ترجمه نسبت به ترجمه‌های موجود:

۱. انتقالِ روحِ پیام به
جای ترجمه‌ی کُر و لال: در
این سبک، به جای اینکه یک معادلِ خشکِ فارسی برای یک کلمه‌ی عربی گذاشته شود،
ابتدا تصویر و منظورِ دقیقِ حضرت در ذهنِ مترجم ساخته می‌شود، و سپس با طبیعی‌ترین
و رساترین معادل‌های زبانِ فارسیِ امروز بازآفرینی می‌گردد.

۲. توضیحاتِ داخل پرانتز
(بافتاردهیِ نامرئی): کلامِ
حضرت علی (ع) پُر از کنایه‌ها، ضرب‌المثل‌ها و اشاراتِ تاریخی است که مخاطبِ امروز
از آن‌ها بی‌خبر است. در ترجمه‌های سنتی، خواننده مجبور است ده‌ها صفحه پانویس بخواند
تا منظورِ یک خطبه را بفهمد. اما در این ترجمه، با افزودنِ توضیحاتِ بسیار کوتاه و
کلیدی در داخل پرانتزها، فضاسازی و شأن‌صدورِ کلام دقیقاً در همان لحظه‌ی خواندن
به مخاطب منتقل می‌شود.

۳. لحن‌سازیِ دقیق (خشم،
حماسه، لطافت): کلامِ
علی (ع) گاهی در اوجِ خشم و توبیخ است (مثل خطاب به کوفیان)، گاهی در اوجِ لطافت و
مناجات است، و گاهی یک استدلالِ قاطعِ حقوقی است. این ترجمه با استفاده از علائم
نگارشی (مثل علامت تعجب، سؤال، سه‌نقطه) و انتخابِ کلماتِ دارای بارِ احساسیِ
مناسب، لحنِ حضرت را کاملاً بازسازی کرده است.

۴. ساختارِ بصری،
تیتربندی و تقطیعِ جملات: برخلافِ
ترجمه‌های رایج که خطبه‌ها را به صورتِ پاراگراف‌های طولانی و خسته‌کننده پشت‌سرِهم
می‌آورند، در این ترجمه از تیترهای جذاب، بولت‌بندی (نقطه‌گذاری)، و تقطیعِ جملات
استفاده شده تا چشمِ خواننده خسته نشود و ذهن او بتواند ساختارِ منطقیِ خطبه را
هضم کند.