ادراک یک جهان زندهٔ آفلاین است؛ جایی که خلقت با حضور تو آغاز می‌شود، نه با فرمان.

بذر را بیدار کن. نور، صدا، حافظه و اختیار را ببخش. موجودات بی‌آنکه ببینی، حضورت را حس می‌کنند. آن‌ها رشد می‌کنند، گروه می‌سازند، می‌ترسند، فراموش می‌کنند و معنا می‌جویند.

تو ناظر نادیدنی این جهان هستی. می‌توانی ببخشی، صحبت کنی، یا سکوت کنی. هر انتخاب، قانونی تازه به جهان می‌آورد؛ اما پایان را تو تعیین نمی‌کنی.

این بازی برای تمام‌کردن نیست. برای دیدن است؛ برای فهمیدن اینکه وقتی دخالت می‌کنی، چه چیزی جان می‌گیرد — و وقتی کنار می‌کشی، چه چیزی باقی می‌ماند.

*** لطفا پیشنهادات و اشکال های بازی رو بهمون بگید***