وقتی شما اراده میکنید یک لیوان آب از شیر آب اشپزخانه بخورید به راحتی به این هدف میرسید

یا مثلا وقتی میخواهید ماشینتان را که چراغ هایش روشن نمیشود درست کنید برای رسیدن به این هدف آنرا به سیم کش ماشین برده و او برایتان درست میکند و این هدف به آسانی قابل دستیابی است و با صرف چند ساعت زمان قابل دستیابی است،از مثال قبلی سخت تر است اما به راحتی قابل دستیابی است

تا اینجا راحت بود،اما چرا؟چون دقیقا میدانیم میخواهیم چه کاری انجام دهیم،به آن فکر میکنیم و انجامش میدهیم

اما یک وقت هست تصمیم میگیرید که یک خودرو بخرید تا دو سال دیگر،اینجاست که کار سخت میشود و به راحتی نمیتوان به این هدف رسید،چرا؟چون دقیقا نمیدانیم چه مسیری را برویم یا اگر میدانیم نمیتوانیم همه ی مراحل آنرا به یکباره در ذهن خودمان مجسم کنیم.

و اینجاست که یک راه حلی وجود دارد که رسیدن به این هدف را آسان میکند،آن چیست؟اینکه هدف را به جزء های خیلی کوچک تقسیم کنید،به طوری که دقیقا هدفهای کوچک کاملا مشخص باشند و فلسفه ی ساخت این برنامه همین احساس نیاز به شکستن هدف بزرگ به هدف های کوچک و قابل دسترس است.