در هنرهای رزمی تای‌چی چندین سبک وجود دارد. اما در Fitness First، جینی چند سبک را با هم ترکیب کرده است؛ از جمله یانگ (رایج در اندونزی)، چن و وو. در ادامه با چهار نوع جریان آشنا می‌شوید.

سبک چن
جریان تای‌چی چن، قدیمی‌ترین نوع جریان در هنر رزمی تای‌چی است که از چن وانگ‌تینگ به ارث رسیده است. ویژگی چشمگیر جریان چن، سرعت ناگهانی و قدرت انفجاری آن در مقایسه با برخی سبک‌های دیگر بود؛ زیرا در آغاز، جریان چن برای مبارزه با دشمنانی اختصاص داشت که هنگام نبرد زره می‌پوشیدند.

سبک یانگ
جریان یانگ اکنون محبوب‌ترین و پرتمرین‌ترین سبک تای‌چی است. این سبک، دومین مکتب قدیمی پس از چن است و یانگ لوچان آن را رواج داد. این جریان ویژگی انفجاری مکتب چن را نیز کنار گذاشت، زیرا استفاده از زره میان جنگجویان رو به کاهش گذاشته بود.

سبک وو (هاو)
این جریان در واقع نسبتاً نادر است و اگر بخواهیم آن را رتبه‌بندی کنیم، از نظر محبوبیت در جایگاه پنجم قرار می‌گیرد. جریان وو بر حرکات کوچک با تمرکز بر تعادل تأکید دارد.

جریان سبک وو با شاخهٔ پیشین وو تفاوت دارد. جریان وو پس از یانگ، دومین جریان محبوب است. مکتب وو بر فنون کوبیدن، پرتاب‌کردن، پریدن، جاروب‌کردن و قفل مفصل تمرکز دارد؛ این فنون علاوه بر موارد دیگر، زمانی آموزش داده می‌شوند که هنرجو به سطح پیشرفته رسیده باشد.

سبک سان
جریان سان، جریان تای‌چی‌ای است که به روانی حرکاتش شهرت دارد و حرکات خم‌شدن و پرش‌های پرانرژی جریان‌های پیشین را کنار می‌گذارد. حالت نرم بدن و وضعیت‌های بلند آن، این سبک را برای درمان با دفاع شخصی مناسب می‌کند.