کارتاش؛ یه دست دیگه رنگ لباس بزنیم!
برای ما، رنگ لباس یادآور تابستون‌های ۷۸ و ۷۹ه؛ روزهایی که توی محله دور هم جمع می‌شدیم، کارت‌هامون رو می‌خریدیم و روی زمین می‌چیدیم. یکی با دست می‌زد، یکی با دمپایی. هر جمعی هم قانون خودش رو داشت. می‌بردیم، می‌باختیم، کل‌کل می‌کردیم و آخرش می‌گفتیم: «یه دست دیگه!» کارتاش رو با یاد همون روزها ساختیم؛ ذوق خریدن یه کارت تازه، پیدا کردن بازیکن محبوبمون و جمع‌کردن یه دسته کارت که دلمون نمی‌اومد ببازیمش. اینجا هم ماجرا از رنگ لباس شروع می‌شه. دست ۱۰ کارتی خودت رو می‌چینی و با یه نفر دیگه بازی می‌کنی. اگه کارتی که می‌ندازی با کارت روی زمین حداقل یه رنگ مشترک داشته باشه، همه کارت‌های وسط رو جمع می‌کنی. اسم و امتیاز بازیکن تعیین‌کننده نیست؛ باید حواست به رنگ‌ها باشه و بدونی کِی کدوم کارت رو بازی کنی. پک باز کن، کارت فوتبالیست‌های تیم‌ها و فصل‌های مختلف رو جمع کن و کلکسیون خودت رو بساز. می‌تونی اطلاعات بازیکن‌ها رو ببینی، از فروشگاه پک و امکانات بگیری و توی صرافی رنگ، چند کارت از یه رنگ رو به کارتی از رنگ دیگه تبدیل کنی. دوست‌هات رو پیدا کن، به بازی دعوتشون کن، باهاشون چت کن یا یه کارت بهشون هدیه بده؛ شاید همون کارتی باشه که مدت‌ها دنبالش بودن. رادیو هم داریم که موقع گشتن توی برنامه موسیقی گوش بدی و سر میز بازی، تو و حریفت یه ایستگاه مشترک بشنوید. جرزنی هم داریم! حرکت‌هایی مثل زیرچشمی و تعویض می‌تونن جریان بازی رو عوض کنن، ولی زرنگی مصرف می‌کنن و بعضی‌هاشون از مرامت هم کم می‌کنن. پس حواست به حساب زرنگی و مرامت باشه! با بازی‌کردن تجربه می‌گیری، سطح بالاتر می‌ری و توی جدول رتبه‌ها رقابت می‌کنی. آواتار، پشت کارت و زمین بازی رو هم می‌تونی به سلیقه خودت انتخاب کنی. اگه کارت کافی برای مسابقه نداشتی، بخش «بازگشت» کمک می‌کنه دوباره وارد بازی بشی. حواست باشه: توی بازی با بازیکن واقعی، کارت‌هایی که می‌بری یا می‌بازی ممکنه بین کلکسیون تو و حریفت جابه‌جا بشن. بازی با ربات، کارت‌های کلکسیون رو جابه‌جا نمی‌کنه. دوست داریم کارتاش بهونه‌ای باشه برای دوباره دور هم جمع‌شدن و خوش‌گذروندن. اگه از بازی لذت بردی، به دوست‌هات هم معرفیش کن. هنوز جا برای یه دست دیگه هست!