تو هیچ‌وقت به توپ دست نمی‌زنی.

توپ می‌افتد و تنها چیزی که از آن فرمان می‌برد جاذبه است. کف صفحه یک ردیف تیغه است و

تنها ابزار تو یک دیوار: یک تختهٔ نازک و نیمه‌شفاف که هرجا انگشتت را بگذاری ظاهر می‌شود،

توپ را برمی‌گرداند و دقیقاً بعد از یک ثانیه محو می‌شود.

بار دوم که لمس کنی، دیوار تازه‌ای اضافه نمی‌شود؛ دیوار جابه‌جا می‌شود. در هر لحظه فقط

یک دیوار داری، آن هم برای یک ثانیه. یعنی هیچ‌وقت به جایی که توپ هست واکنش نشان

نمی‌دهی — باید به جایی فکر کنی که توپ خواهد بود.

■ چطور بازی می‌شود

• هرجای صفحه را لمس کن تا دیوار ساخته شود.

• انگشت را نگه دار و بکش تا زاویهٔ دیوار بچرخد؛ همین حرکت کوچک، یک برخورد ساده را به

  یک انحراف دقیق تبدیل می‌کند.

• توپ را از دروازه‌های امتیاز رد کن. دروازه‌های کوچک‌تر و دورتر امتیاز بیشتری دارند و

  عدد هر دروازه روی خودش نوشته شده است.

• دروازه‌های پشت سر هم، ضریب امتیاز را تا ×۸ بالا می‌برند.

• هر پنجمین دروازه طلایی است: کوچک، در گوشهٔ صفحه، کمتر از سه ثانیه فرصت، و ۱۰۰۰ امتیاز.

• دیواری که در آخرین لحظه ساخته شود، ضربهٔ قوی‌تری می‌زند. مسیر پرریسک و مسیر امن

  هیچ‌وقت یکی نیستند.

■ چه چیزی تو را می‌کشد

• تیغه‌های کف، اگر دیر بجنبی.

• تیغه‌های چرخانی که هرچه بازی جلوتر می‌رود وارد میدان می‌شوند.

• همین. نه تایمر، نه جان، نه انرژی.

■ ویژگی‌ها

• موسیقی متن اختصاصی و بی‌کلام، ساخته‌شده برای تمرکز و آرامش

• بدون اینترنت هم کامل بازی می‌شود

• بدون حساب کاربری و بدون جمع‌آوری اطلاعات شخصی

• عمودی، با یک انگشت

یک ضربه جلوتر فکر کن.