صفحه‌کلید مجازی برای اندروید، یک برنامه صفحه‌کلید رایگان برای نیازهای شماست
این یک رایانه است. صفحه‌کلید مجازی دستگاهی به سبک ماشین‌تحریر است که با استفاده از مجموعه‌ای از دکمه‌ها یا کلیدها، کلیدهای مکانیکی یا الکترونیکی را شبیه‌سازی می‌کند. پس از کنار رفتن کارت‌های پانچ و نوارهای کاغذی، تعامل به سبک تلکس رایج شد. صفحه‌کلیدهای مجازی به روش ترجیحی برای ورود داده به رایانه تبدیل شده‌اند و جای صفحه‌کلیدهای فیزیکی را گرفته‌اند.
معمولاً حروف روی کلیدهای صفحه‌کلید مجازی (دکمه‌ها) حک یا چاپ می‌شوند و هر بار فشردن یک کلید، با یک نماد نوشتاری مطابقت دارد.
از سوی دیگر، برای وارد کردن برخی نمادها ممکن است لازم باشد چندین کلید را هم‌زمان یا به‌ترتیب فشار دهید و نگه دارید.

صفحه‌کلید مجازی می‌تواند روش ورودی جایگزینی برای کاربران دارای معلولیت باشد که نمی‌توانند از صفحه‌کلید معمولی استفاده کنند، یا برای کاربران دوزبانه و چندزبانه‌ای که مرتب میان مجموعه‌های نویسه یا الفباهای مختلف جابه‌جا می‌شوند؛ کاری که به‌مرور می‌تواند گیج‌کننده باشد. اگرچه صفحه‌کلیدهای سخت‌افزاری با چیدمان دوگانه (برای مثال، حروف سیریلیک/لاتین در چیدمان‌های ملی گوناگون) در دسترس هستند، صفحه‌کلید روی صفحه هنگام کار در ایستگاه‌های مختلف یا با لپ‌تاپ‌ها جایگزینی کاربردی فراهم می‌کند
صفحه‌کلیدهای مجازی را می‌توان بر اساس جنبه‌های زیر دسته‌بندی کرد:

صفحه‌کلیدهای مجازی با چیدمان صفحه‌کلید لمسی یا نواحی حسگر
چیدمان‌های صفحه‌کلید با تصویرپردازی نوری یا آرایش‌های مشابه از «کلیدها» یا نواحی حسگر
تشخیص نوری حرکات دست و انگشت انسان
صفحه‌کلیدهای مجازی آنلاین برای زبان‌های متعدد که نیازی به تغییر تنظیمات سیستم‌عامل ندارند
بسته به دستگاهی که صفحه‌کلید در آن استفاده می‌شود (رایانه رومیزی / تلفن همراه / واقعیت مجازی / واقعیت افزوده)
در اینترنت، صفحه‌کلیدهای مجازی گوناگونی با جاوااسکریپت ساخته شده‌اند که به کاربران امکان می‌دهند با صفحه‌کلیدهای خارجی، به زبان خودشان تایپ کنند؛ به‌ویژه در کافی‌نت‌ها. صفحه‌نمایش‌های چندلمسی امکان ساخت صفحه‌کلیدهای مجازی آکوردی را برای رایانه‌های لوحی، صفحه‌نمایش‌های لمسی، صفحه‌های لمسی و دستکش‌های سیم‌دار فراهم می‌کنند.
صفحه‌کلیدهای مجازی معمولاً به‌عنوان روش ورودی روی صفحه در دستگاه‌هایی به کار می‌روند که صفحه‌کلید فیزیکی ندارند یا جایی برای آن وجود ندارد؛ مانند رایانه جیبی، دستیار دیجیتال شخصی (PDA)، رایانه لوحی یا تلفن همراه مجهز به صفحه‌نمایش لمسی. معمولاً متن یا با ضربه‌زدن روی صفحه‌کلید مجازی وارد می‌شود یا با کشیدن انگشت روی آن.

عملکرد ورود متن
در کنار پیاده‌سازی کلاسیک صفحه‌کلید مجازی، اندروید و صفحه‌کلیدهای سفارشی، مانند SwiftKey، قابلیت‌های گوناگونی برای بهبود کاربردپذیری و کارایی صفحه‌کلیدهای خود ارائه می‌کنند.

اصلاح خودکار و بررسی املا
پلتفرم اندروید چارچوبی برای بررسی املا ارائه می‌دهد که امکان پیاده‌سازی و دسترسی به بررسی املا را در خود برنامه فراهم می‌کند. این چارچوب یکی از APIهای سرویس متن ارائه‌شده توسط پلتفرم اندروید است. شیء نشست، بر اساس متن ارائه‌شده، پیشنهادهای املایی تولیدشده توسط بررسی‌کننده املا را برمی‌گرداند.

iOS از کلاس UITextChecker استفاده می‌کند؛ شیئی که برای بررسی رشته‌ای از متن (معمولاً متن یک سند) از نظر وجود واژه‌های دارای غلط املایی به کار می‌رود و معمولاً با نام اصلاح خودکار اپل شناخته می‌شود. بررسی املای UITextChecker از واژه‌نامه‌ای برای زبان موردنظر استفاده می‌کند. می‌توان به آن دستور داد هنگام بررسی املای یک سند خاص، واژه‌های مشخصی را نادیده بگیرد و همچنین می‌تواند واژه‌های تازه را یاد بگیرد و به واژه‌نامه اضافه کند.

پیشنهاد واژه
مقاله‌های علمی گوناگونی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ منتشر شدند، حتی پیش از اختراع تلفن‌های هوشمند نشان دادند که پیش‌بینی واژه‌ها بر اساس آنچه کاربر تایپ می‌کند، برای افزایش سرعت تایپ بسیار مفید است. در آغاز توسعه این قابلیت صفحه‌کلید، پیش‌بینی عمدتاً بر واژه‌نامه‌های ایستا متکی بود. گوگل در سال ۲۰۱۳ این روش پیش‌بینی را در Android 4.4 پیاده‌سازی کرد. این پیشرفت عمدتاً به‌واسطه ارائه‌دهندگان صفحه‌کلیدهای شخص ثالث، مانند SwiftKey و Swype، شکل گرفت. هر دو موتور جست‌وجوی قدرتمندی برای واژه‌ها به همراه پایگاه‌های داده مرتبط ارائه می‌کنند. در سال ۲۰۱۴، اپل iOS 8 را معرفی کرد که قابلیت تازه‌ای برای تایپ پیش‌بینانه به نام QuickType دارد؛ این قابلیت هنگام تایپ کاربر، پیش‌بینی واژه‌ها را بالای صفحه‌کلید نمایش می‌دهد.