نینجاها در ژاپن فئودالی مزدور بودند. جاسوسی، خرابکاری، نفوذ، ترور و در برخی موارد، نبرد آشکار، وظایف اصلی نینجاها بودند. این افراد که در خفا در دامنهٔ کوه‌ها زندگی می‌کردند، با هنر رزمی مخفی‌ای که برای تبدیل کم‌شمار بودن سامورایی‌ها به مزیتی در گذر زمان پدید آورده بودند، در تاریخ جای گرفتند؛ بیشترشان از حضور اربابانشان رانده شده بودند یا به خواست خود از آنان جدا شده بودند. یک نینجا باید بر فنون رزمی و ذهنی بسیاری تسلط می‌داشت. این ویژگی‌ها اغلب برای شکست دادن سامورایی‌های آموزش‌دیده‌ای که دشمن خود می‌دانستند، ضروری بود. فنون نینجاها به‌مرور شاخه‌ای جداگانه از مبارزه را پدید آورد و به نینجوتسو تبدیل شد. زیرا هنگام نیاز، دانستن اینکه حتی چگونه از یک چوب به‌گونه‌ای استفاده کنند که به حریف آسیب جدی برساند، ضروری بود.

به‌مرور، فن مبارزه‌ای که نینجاها به کار می‌بردند نینجوتسو نام گرفت. ژاپنی‌ها پس از دههٔ 1980 گسترش این فن مرگبار جنگی را آغاز کردند و این فن به شکل امروزی خود درآمد. پیش از آن، این فن فقط نسل‌به‌نسل منتقل می‌شد.

مهارت‌های نینجا از پدر به پسر منتقل می‌شد و برخی جوانان نیز می‌توانستند از بیرون به قبیله‌های نینجا بپیوندند.

اسناد رسمی که به‌اختصار به فعالیت نینجاها اشاره می‌کنند، نخستین بار در دورهٔ توکوگاوا، معروف به دورهٔ ادو، پدیدار می‌شوند.

نینجاها فراموش نخواهند شد. اما آدم‌کش‌های مخفی‌ای که زمانی مایهٔ هراس بودند، امروزه به‌عنوان شخصیت‌هایی در کارتون‌ها یا رمان‌های تخیلی، فیلم‌ها، بازی‌های رایانه‌ای و جاذبه‌های گردشگری به یاد آورده می‌شوند.

موزهٔ نینجا در شهر ایگا با نمایش‌های ساعتی نینجا از بازدیدکنندگان سراسر جهان پذیرایی می‌کند.

برخلاف هنر رزمی خاموش نینجوتسو، این اجراها که دانش‌آموزان و گردشگران ارائه می‌دهند، هم هیجان‌انگیز هستند و هم پرسروصدا. پس راز نینجاها این است که آخرین نینجا پیش از آنکه بمیرد، مرد.

لطفاً تصویر پس‌زمینهٔ نینجای دلخواهتان را انتخاب کنید و آن را به‌عنوان صفحهٔ قفل یا صفحهٔ اصلی تنظیم کنید تا ظاهر گوشی‌تان چشمگیر شود.

از حمایت بی‌نظیر شما سپاسگزاریم و همواره از دریافت بازخوردتان دربارهٔ تصاویر پس‌زمینهٔ نینجا استقبال می‌کنیم.