الکتروکاردیوگرافی (ECG یا EKG*) فرایند ثبت فعالیت الکتریکی قلب در یک بازه زمانی است. نمودار معمول نوار قلب، چرخه‌ای تکرارشونده از سه مؤلفه الکتریکی است: موج P (دپلاریزاسیون دهلیزی)، کمپلکس QRS (دپلاریزاسیون بطنی) و موج T (رپلاریزاسیون بطنی). نوار قلب به‌طور سنتی به‌صورت روشمند تفسیر می‌شود تا هیچ یافته مهمی از قلم نیفتد.

در شرایط طبیعی، ضربان قلب بین 60 تا 100 بار در دقیقه است. ضربان قلب کمتر از 60، برادی‌کاردی و ضربان بیش از 100 بار در دقیقه، تاکی‌کاردی نامیده می‌شود. ضربان قلب بسیاری از ورزشکاران در حالت استراحت می‌تواند به‌طور طبیعی کمتر از 60 بار در دقیقه باشد.

محور الکتریکی قلب، جهت کلی جبهه موج دپلاریزاسیون بطنی (یا بردار الکتریکی میانگین) در صفحه ساژیتال است (صفحه لیدهای اندامی و لیدهای اندامی تقویت‌شده).

حرکت بیمار بر نمودار نوار قلب تأثیر می‌گذارد. برخی حرکات ریتمیک (مانند لرز یا رعشه) می‌توانند این تصور را ایجاد کنند که اختلالی در ریتم قلب وجود دارد.